Moje drugie już tutaj tulipany (szkoda, ze nie mogę na razie sadzić więcej, bo za ogród bierzemy się dopiero we wrześniu).

A choinki rosną jak szalone:



Wasza,
A.

Niedługo pierwsze podejście do założenia trawnika. Narazie zagrabione, zrandapowane, nawiezione, teraz tylko czekać na małe zielone...

Póki co P. trenuje w małej doniczce ;-)

Wasza,
A.

Powiatowy Inspektorat Budowlany nie wnosi zastrzeżeń i takie tam, czyli nie mieszkamy już na budowie ale w domu :-)

Nie mogę w to uwierzyć!

A tak to wyglądało PRZED:


i PO (czyli teraz):

Warto było, bardzo warto było,

Wasza,
A.

Aby móc legalnie mieszkać potrzeba około 15 dokumentów (kopie plus oryginały). Własnie dziś (po 3 miesiącach) udalo mi się zebrać całość. Czekamy tylko na... dokumenty związane z prądem. Ciągnie to się już ponad 5 miesięcy odkąd nasz elektryk przestał odbierac nasze telefony, kiedy powiedzieliśmy mu, że są braki w dokumentach... No cóż, jakoś to przeżyliśmy (choć nerwy były). Na szczęście okazało się, że jeden z naszych kolegów to także elektryk i już wszystko poszło gładko. Trzeba było jeszcze trochę przeróbek w domu np. listwę ekwipotencjalną (nie pytajcie mnie o co chodzi ;-)) oraz uziom (który P. z A. robili przy -18C mrozu, a trzeba było się wwiercić w ziemię na ok.2 m). Wesoło było :-) Ale cieszę się, że teraz mogę ufać mojej instalacji.
 

Więc za kilka dni mam nadzieję, składamy TEN wniosek. TEN ostatni i najważniejszy. Trochę jak upragniony paszport. Chciałabym jakieś fanfary, sztuczne ognie czy bal ;-) ale skończy się przybiciem TEJ pieczątki. Dla mnie jednej z najwazniejszych na świecie :-) Wiem, wiem co sobie myślicie. Ale poświęciłam tej budowie ponad 2,5 roku. Budowa była moim drugim etatem. Kurcze, jestem z siebie dumna.

A za oknem powoli już zbliża się wiosna. Czuć już ją w powietrzu.
Czasem wpada do nas "osiedlowy" pies - taki przyjaciel wszystkich sąsiadów. Wychodzę wtedy na schody, siadam w słońcu z kubkiem herbaty. Wystawiam się do pierwszego słońca. Pies pałaszuje jakieś psie pyszności a potem kładzie się obok na wycieraczce i zasypia w słońcu. Psiejsko czasem trąca mnie nosem.

Wasza,
A.

Przeżyliśmy pierwszą zimę :-) Wiem, dziwne to zdanie z punktu widzenia... miastowych. Bo co w tym wielkiego? Dla nas, już coraz bardziej... zamiastowych było to wyzwanie (pewnie za parę lat będziemy śmiać się z tego). -20 stopni mrozu. Gruba warstwa śniegu na dachu (czasem spadająca z ogromnym hukiem). Utrzymanie ogrzewania domu. Dotarcie do domu (!) przez nieodśnieżaną drogę (2 razy byl pług). Odprowadzanie wody deszczowej/pośniegowej... Wszystko to dla nas było NOWE. Dla nas wychowanych w miastowym ciepełku i wygodnictwie :-) Ale warto było. Pięknie jest usłyszeć las budzący się do życia, zobaczyć ślady leśnych zwierząt na śniegu pod domem, przeżyć ogromną ciszę podczas mrozów.

Już nie chcę być miastowa (z całym szacunkiem dla miastowych :-)).

Wasza,
A.

P. zainstalował "szalone" minimalistyczne półki wedle swojego projektu (dla mnie rewelacja).
Zdjęcie nie oddaje ich uroku, uwierzcie.

A dolna czeka tylko na lustro. No i mamy zaczęły impregnować fugi (o dzięki Ci o wielkie! Co my byśmy bez Was zrobili! :-) :-) :-)

Meble rozkręcone, oszlifowane (pomalujemy je białą bejcą). Oparcia i siedziska krzeseł oraz 2 fotele pojechały do tapicera (odbiór za tydzień w sobotę), bo już były "zajechane":




Przyjechał także pierwszy prawdziwy nowy mebel, czyli doniczka na kwiatka z drewna:




I pierwsza dostawa książek (z kilkunastu zapewne ;-) Wygląda że mało a zajęło caaaaaały samochód...




P. zaczął bawić się z prądem, co wyglądało groźnie...



... ale nie do końca ;-) Przeżył! I na dodatek sprawił, że działa już alarm i piec! Zdolniacha!




Tyle foto-reportażu :-)
Jutro Panowie wykańczają kominek i kabinę prysznicową.
A my od czwartku urlop i pakowanie! Juhhhhuu!

Wasza,
A.